و امروز از دعای صباح میگم:

"خداوندا به عظمت خودت در جویبار دلم نهال چشمه های خشوع را بنشان

 خدایا از بیم خودت از گوشه های چشم من چشمه ها و قطرات اشک را روان کن

  خدایا سبک عقلی و بدخوییهای مرا به مهارهای قناعت مودب کن

   .....

   خدایا با دست امیدم در رحمتت را کوبیدم و به سوی تو فرار کردم در حالیکه از آرزوهایی که از حد گذشته است به تو پناهنده ام و انگشتان محبتم را به گوشه های عنایتت آویختم،پس چشم پوشی کن خدایا از گناهان و خطاهایی که فراهم کرده ام و از افتادنم به وادی هلاکت مسامحه کن زیرا که تو آقا و مولا و تکیه گاه و مایه امیدم هستی و تو نهایت خواسته و آرزویم هستی در دنیا و عقبی...