در ابتدا به آقا صاحب الزمان و همه شما عاشقان ائمه هتک حرمت به آستان مبارک حرمین شریفین در سامرا را تسلیت می گویم..

.آقا جان بیا که قلب تک تک ما را نشانه گرفته اند... بیا و شیعه را از این مظلومیت رها کن...بیا که سخت است تحمل این همه رنج...بیا که همه منتظرند...

ای خدای من،ای پروردگار من و سید و مولای من

از کدامین سختیهای امورم به سویت شکایت کنم؟ و از کدامیک به درگاهت بنالم و گریه کنم؟

از دردناکی عذاب آخرت بنالم یا از طول مدت آن بلای سخت زاری کنم؟

پس تو اگر مرا با دشمنانت به انواع عقوبت معذب گردانی و با اهل عذابت همراه کنی و از جمع دوستان و خاصانت جدا سازی، در آن حال گیرم که بر آتش عذاب تو ای خدا و سید و مولای من صبوری کنم،چگونه بر فراق تو صبر توانم کرد؟وگیرم آنکه بر حرارت آتشت شکیبا باشم،چگونه چشم  از لطف و کرمت توانم پوشید؟ یا چگونه در آتش دوزخ آرام گیرم با این امیدواری که به عفوت دارم؟

ای سید و مولای من...

  به راستی سوگند می خورم که اگر مرا با زبان گویا گذاری،من در میان اهل آتش مانند دادخواهان ناله می کنم و بسی فریاد می زنم و مانند آنکه عزیزی گم کرده بر تو زار زار می گریم و به صدای بلند تو را می خوانم که ای یاور اهل ایمان و ای منتهای آرزوی عارفان و ای فریادرس فریادرسان و ای دوست دلهای راستگویان و ای خدای عالمیان....آیا درباره تو ای خدای منزه و ستوده گمان می توان کرد که بشنوی در آتش فریاد بنده مسلمی را که به نافرمانی در دوزخ زندان  شده و سختی عذابت را به کیفر گناه می چشد و میان طبقات جهنم به جرم و عصیان محبوس گردیده و ناله اش با چشم انتظار و امیدواری به رحمت به سوی تو بلند است و به زبان اهل توحید تو را می خواند و به ربوبیت متوسل می شود؟

     پس چگونه در آتش عذابت خواهد ماند در صورتیکه به سابقه حلم نامنتهایت چشم دارد؟ یا چگونه آتش به او الم رساند و حال آنکه به فضل و کرمت امیدوار است ؟یا چگونه شراره های آتش او را بسوزاند با آنکه تو خدای کریم ناله اش را می شنوی و مکانش را در آتش می بینی؟چگونه ماموران تو او را زجر کنند با آنکه به صدای "یا رب" تو را می خواند ...

هیهات که هرگز چنین معروف نباشد و این گمان به فضل تو نرود...