بدون اغراق از زيباترين دعاهاست كه بندبند آن حس لذت خاصي  به من القا مي کنه...آره دعاي كميل

خدايا من كسي را كه گناهانم را ببخشد و بر اعمال زشتم پرده پوشد و كارهاي زشتم را به نيك بدل كند،به جز تو نمي يابم.خدايي جز تو نيست اي ذات پاك و منزه،و ستايش مخصوص توست و من به عصيان بر خود ستم كردم و از ناداني بر نافرماني تو جرات يافتم و دلم آرام و خاطرم آسوده به ايهن بود كه هميشه مرا ياد كردي و بر من لطف و احسان فرمودي.اي خدا،اي مولاي من،چه بسيار كارهاي زشتم را مستور كردي و چه بسيار بلاهاي سخت را از من بگردانيدي و چه بسيار از لغزشها مرا نگاه داشتي و چه بسيار مكروه ها و ناپسندها كه از من دور كردي و چه بسيار ثناي نيكو كه من لايق آن نبودم و تو از من بر زبانها منتشر ساختي.

...

اي خداي من،اي سيد و مولاي من ،آيا باور كنم كه مرا در آتش مي سوزاني با وجود آنكه به توحيد و يكتائيت گرويدم؟ و با آنكه دلم به نور معرفتت روشن گرديد ؟و زبانم به ذكرت گويا شد و در باطنم عقد محبتت استوار گرديد و بعد از آنكه از روي صدق و خضوع و مسكنت به مقام ربوبيت اعتراف كردم؟هيهات كه باور نمي كنم،تو اي خدا از آن كريمتر و بزرگوارتري كه آن كس را كه خود تربيت كرده اي ضايع گذاري و آنرا كه مقام قرب عطا كردي باز دور گرداني و آنرا كه بر در خود پناه دادي از درگاه رحمتت براني و آنرا كه خود كفايت امرش نموده و در حقش مهربان بوده اي باز به دست عقوبتش بسپاري و اي كاش اي خداي من و سيد من  مي دانستم كه آيا تو آتش قهر و عذابت را مسلط مي كني بر آن رخسارها كه در پيشگاه عظمتت سر به سجده عبوديت نهاده اند؟يا بر آن زبانها كه از روي دستي ناطق به توحيد تو و گويا به سپاس تواند؟يا بر آن دلها كه از روي صدق و يقين به خدايي تو معترفند؟يا بر آن جانها كه از علم و معرفت در پيشگاه جلالت خاضع و خاشعند؟يا بر آن جوارحي كه مشتاقانه به مكانهاي عبادت و جايگاه طاعتت مي شتابند و به اعتقاد كامل از درگاه كرمت آمرزش مي طلبند؟ و هيچكس به تو اين گمان نمي برد و چنين خبري از تو اي خداي با فضل و كرم به ما بندگان نرسيده است...

و اما زيباترين:"اي كه نامت دواي دردمندان و يادت شفاي بيماران است و طاعتت بي نياز از هرچه در جهان ،ترحم نما به جان كسي كه سرمايه اش اميد به تو و اسلحه اش گريه است.

ادامه دارد